Als kinderen starten op het basisonderwijs verwachten we van ze dat ze al heel veel kunnen. Niet alleen langere tijd op een stoeltje zitten, wachten op je beurt, spelen met andere kinderen en luisteren naar de juf, maar ook begrijpen wat de juf vertelt en genoeg taal en zelfvertrouwen hebben om daar op een goede manier op te reageren. We gaan er impliciet vanuit dat leerlingen thuis kunnen vertellen over hun schooldag, net zoals we verwachten dat alle ouders op tijd de vrijwillige ouderbijdrage betalen. Als dit werkelijk vanzelfsprekend zou zijn voor alle kinderen, dan zou er sprake zijn van een vergelijkbaar en dus eerlijk begin. Maar dat is niet zo.

Er zijn kinderen in gezinnen met ouders die de eindjes nauwelijks of niet aan elkaar kunnen knopen. Waarvan ouders zelf niet of met veel moeite kunnen lezen en schrijven en dus ook niet voor kunnen lezen. Waar geen geld is voor een goede computer, sportverenigingen of culturele uitstapjes en al helemaal niet voor een auto om kinderen daarheen te brengen. Vakanties zijn voor deze kinderen vaak logeerpartijen bij een familielid en de televisie het belangrijkste venster naar de buitenwereld. In deze gezinnen is niet meer of minder liefde, maar zijn de mogelijkheden om een kind voor te bereiden op een goede start op het basisonderwijs veel kleiner.

Vader helpt zoon bij huiswerk

E en bijzondere groep is de groep van ‘nieuwkomers’. Kinderen uit landen als Syrië of Eritrea die na een lange vluchtroute een verblijfsplek krijgen in een AZC. Of kinderen uit de Oekraïne die recentelijk zijn aangekomen en dagelijks informatie krijgen over het verloop van de oorlog in hun thuisland. Deze kinderen zijn niet zelden getraumatiseerd en durven niet vanzelf te vertrouwen op de vanzelfsprekende openheid en veiligheid van de Nederlandse samenleving. Zij moeten niet alleen de nieuwe taal nog leren (die thuis nog niet gesproken wordt), maar ook leren opkomen voor hun mening en wennen aan voor hen nieuwe gewoontes. En dat alles in een situatie waarin hun toekomstige woonplek onzeker is en waar hun ouders en andere volwassenen in hun omgeving niet zelden de eigen trauma’s aan het verwerken zijn.

Door kennis en best practices te delen wil het netwerk van Kansen4Kinderen bijdragen aan een eerlijk begin voor alle kinderen. Op de etalagepagina staan een aantal voorbeelden van initiatieven uit het netwerk.